(Overdenking van classispredikant ds Corine van Eck in de nieuwsbrief van januari 2026)

Classispredikant ds Corine van Eck.

Op televisie stuitte ik in de afgelopen week op het spelprogramma ‘De Bondgenoten’. Deelnemers worden aan elkaar gekoppeld en moeten samen optrekken om een doel te bereiken. Bondgenootschappen ontstaan: soms oprecht, soms puur strategisch. Wie met wie samenwerkt, kan het verschil maken tussen winnen of verliezen. Het programma laat scherp zien hoe aantrekkelijk én hoe kwetsbaar een bondgenootschap is. Zolang het werkt, ben je samen sterk; zodra belangen verschuiven, ligt de breuk op de loer.

Die dynamiek zette mij aan het denken. Niet zozeer door het spel, maar doordat ik de afgelopen weken in mijn werk opvallend vaak met bondgenootschappen te maken kreeg — niet als strategie, maar als werkelijkheid. En steeds opnieuw in hun positieve kracht.

Ik zat aan tafel met bondgenoten van politie en burgerlijke gemeente. Mensen uit verschillende organisaties, met uiteenlopende taken en verantwoordelijkheden, die elkaar bewust opzoeken. Vanuit hun eigen netwerken werken zij samen aan veiligheid. Niemand pretendeert het alleen te kunnen. Juist door samenwerking ontstaat overzicht, draagkracht en vertrouwen. Daar werd zichtbaar hoe een bondgenootschap bescherming kan bieden — niet alleen aan professionals, maar aan een hele gemeenschap.

Verrijking

Ook binnen de kerk kwam het thema dichtbij. Ik sprak met gemeenten die willen, en soms moeten, samenwerken. Dat vraagt tijd, geduld en het loslaten van vanzelfsprekendheden. Maar waar het lukt, gebeurt er iets wezenlijks. Gemeenten ontdekken dat ze elkaar nodig hebben. Gaven worden gedeeld, lasten samen gedragen, perspectieven verbreed. Een bondgenootschap blijkt dan geen verlies van identiteit, maar een verrijking ervan.

In datzelfde licht zie ik de classis als een bondgenootschap. Gemeenten die, elk met hun eigen kleur en context, samen koers houden in een veranderende wereld. Een plek waar je niet alles zelf hoeft uit te vinden, waar vragen gedeeld mogen worden en wijsheid mag circuleren. Op haar best is de classis geen bestuurlijke laag, maar een netwerk van bondgenoten die elkaar bemoedigen en scherp houden.

Hoopvol

Deze ervaringen laten een hoopvolle kant van bondgenootschappen zien. Ja, ze zijn kwetsbaar. Ja, ze vragen onderhoud en trouw. Maar ze maken het leven ook rijker en dragelijker. In een seculiere samenleving, waarin samenwerking vaak wordt teruggebracht tot efficiëntie en nut, blijkt dat echte verbondenheid verder reikt dan strategie alleen.

Wanneer de Bijbel spreekt over bondgenootschap, gebruikt zij het woord ‘verbond’. Daarmee duidt zij op het meest diepgaande bondgenootschap dat denkbaar is: God die Zich verbindt aan mensen, niet omdat wij zo betrouwbaar zijn, maar omdat Hij dat is. Het verbond rust niet op onze trouw, maar op de Zijne. En in Jezus krijgt dat verbond een gezicht. Hij is de Bondgenoot die niet afhaakt wanneer belangen verschuiven, maar blijft. Die ons niet gebruikt voor een doel, maar ons draagt. Die niet alleen naast ons staat, maar voor ons uitgaat.

Onze Bondgenoot

Ons bondgenootschap met Jezus is daarmee bron, fundament en voorbeeld van alle andere bondgenootschappen. Wie leeft vanuit Zijn trouw, hoeft niet krampachtig vast te houden aan eigen positie. We mogen samenwerken, vertrouwen en delen, omdat we weten dat we niet alleen staan.

Misschien mogen wij, midden in een wereld vol tijdelijke allianties, laten zien hoe mooi en krachtig een echt bondgenootschap kan zijn. Geworteld in liefde, gedragen door genade, en vast verankerd in Jezus, onze Bondgenoot —  tot zegen voor elkaar en voor de wereld.

ds Corine van Eck

DOWNLOAD HIER de complete nieuwsbrief van januari 2026