De gekruisigde Christus op de golven

(Overdenking van classispredikant ds Corine van Eck in de nieuwsbrief van mei 2026)

Ds Corine van Eck.

In de meivakantie bezocht ik met mijn gezin de stad Berlijn. We werden diep geraakt door haar geschiedenis. Op bijna elke straathoek word je ermee geconfronteerd: littekens van oorlog, herinneringen aan vernietiging en onderdrukking, de sporen van een muur die mensen en levens van elkaar scheidde. Het verleden is hier niet weggestopt. Het blijft zichtbaar aanwezig.

Maar Berlijn is meer dan een stad van herinnering alleen. Het is ook een stad van hoop en nieuwe verbindingen. Een stad die lijkt te zeggen: kijk naar wat gebroken is, maar verlies niet uit het oog dat er iets nieuws kan ontstaan.

Christusbeeld

Bijzonder vond ik het Christusbeeld in de moderne kapel naast de Gedächtniskirche. Een gouden, gekruisigde Christus tegen een achtergrond van duizenden stukjes blauw glas. Hoe langer ik keek, hoe meer het beeld veranderde. Aan de ene kant leek het alsof Christus vanuit de hemel naar de aarde, naar mij toe kwam, aan de andere kant alsof Hij over het water liep.

Dan komen woorden uit het evangelie vanzelf naar boven:

“Tegen het einde van de nacht kwam Jezus naar hen toe, lopend over het water.”
(Matteüs 14:25)

De leerlingen bevinden zich midden in de storm. De wind tegen, hoge golven om hen heen, angst in hun hart. En juist daar verschijnt Jezus.

Het Christusbeeld in de moderne kapel naast de Gedächtniskirche.

Maar in Berlijn valt iets op: Degene die over het water komt, is de gekruisigde Christus. Dat maakt het beeld nog indringender. Zijn uitgestrekte armen spreken niet alleen over lijden, maar ook over omarming. Hij komt ons niet tegemoet als iemand die de chaos van een veilige afstand beheerst. Hij draagt zelf de littekens van geweld, afwijzing en pijn. Maar Hij is niet alleen de gekruisigde; Hij is ook de Levende Heer die ons voorgaat.

Juist daarom spreekt dit beeld zo sterk in onze tijd, waarin zoveel onrust heerst. Oorlogen, polarisatie, onzekerheid en angst kunnen voelen als golven die steeds hoger worden. Christus staat niet buiten die stormen. Hij staat erin. Niet om de werkelijkheid mooier te maken dan zij is, maar om te laten zien dat kwaad en lijden niet het laatste woord hebben.

Wanneer deze nieuwsbrief gelezen wordt, ligt Pinksteren nog maar kort achter ons. Het feest van Gods Geest die mensen in beweging zet, die verbindt wat uiteen dreigt te vallen en nieuw leven wekt waar mensen vastlopen. Die Geest wijst ons steeds opnieuw naar Christus, de Heelmaker, die niet alleen onze breuken ziet en deelt, maar ook toekomst opent.

Mooie woorden

Daarbij horen woorden als vergeving en verzoening, vertrouwde woorden in de kerk. Mooie woorden. Maar hoe krijgen ze werkelijk betekenis? Hoe leef je vergeving wanneer mensen elkaar diep hebben gekwetst? Wanneer verschillen verharden en vertrouwen beschadigd raakt? Ook in gemeenten ervaren we hoe moeilijk het soms is om elkaar vast te houden.

Verzoening is niet doen alsof er niets gebeurd is. Het vraagt niet om vergeten. Wonden verdwijnen niet doordat we ze negeren. Verzoening begint waar mensen de moed vinden om naar de breuk te blijven kijken zonder de ander los te laten.

Juist daarom raakte ook een tekst op een stuk van de Berlijnse muur mij. Een tekst die vaak als een Afrikaans spreekwoord wordt aangeduid:

“Viele kleine Leute, die an vielen kleinen Orten viele kleine Dinge tun, können das Gesicht der Welt verändern.”

“Veel kleine mensen die op veel kleine plaatsen veel kleine dingen doen, kunnen het gezicht van de wereld veranderen.”

Want grote woorden als vergeving en verzoening krijgen uiteindelijk betekenis in kleine daden: een gesprek dat toch wordt aangegaan, een hand die wordt uitgestoken, de bereidheid opnieuw te luisteren, ruimte maken voor een ander.

Zoals de vele stukjes blauw glas samen één achtergrond vormen voor Christus, zo kunnen kleine gebaren van mensen iets laten oplichten van Gods Koninkrijk.

Dan klinkt ook voor ons, midden in de stormen van onze tijd, de belofte die de leerlingen hoorden:

“Houd moed! Ik ben het, wees niet bang!”

Amen.

ds Corine van Eck

DOWNLOAD HIER de complete nieuwsbrief mei 2026