Eén recht en één averecht
Op de grote stille heide – Dwaalt de herder eenzaam rond
Hij breit aan zijn wollen sokken – Op zijn schapen past zijn hond
Niemand die er de rust verstoort – En die herder hij breit maar voort
Eén recht en een av’recht (deze regel drie keer)
Dit is het eerste couplet van een liedje van Truus Koopmans en Dick Doorn dat in de jaren vijftig van de vorige eeuw heel populair werd. Breien was toen nog vooral een bezigheid voor oma’s. Tegenwoordig is het populair onder mensen van alle leeftijden. Misschien komt dat wel omdat dit een werkje is dat ontspant. Je kunt je zonder afgeleid te worden door allerlei prikkels, waaronder je mobieltje, concentreren op een doel. Breien kan dus rustgevend werken. Geen wonder dus dat in onze tijd steeds meer mannen en vrouwen de breinaalden oppakken.
Het is natuurlijk heel mooi wanneer dat breien ook nog een mooi doel dient. Welnu, zo’n mooi doel zijn de kerstpakketten voor de schepelingen die jaarlijks worden uitgereikt vanuit het Zeemanshuis in Vlissingen. In dat huis kunnen schepelingen ’s avonds terecht om zich te ontspannen. Op verzoek worden er kerkdiensten gehouden in de kapel van het Zeemanshuis.
Leden van Protestantse gemeenten in onder meer Vlissingen, Middelburg (Nieuwe Kerk) en Koudekerke breien het hele jaar door mutsen. Zodoende kunnen er ieder jaar wel duizend worden uitgedeeld.
Meedoen? Hieronder het patroon. De mutsen kunnen worden opgestuurd naar het Zeemanshuis. Adres: Ritthemsestraat 498 4389 PA Ritthem. Als u vragen heeft, stuur dan een e-mail naar Miranda Floresse: info@missiontoseafarers.nl
