Dag 3 bezoek landelijk scriba ds Kees van Ekris aan de classis Delta

door Margreeth Ernens

Classispredikant ds Corine van Eck met landelijk scriba ds Kees van Ekris.

MIJNSHEERENLAND –  ,,Ik vond het drie fantastische, inspirerende en heerlijke dagen, ik heb heel veel geleerd en gekregen, dank jullie wel!’’, zo bedankte landelijk PKN-scriba Kees van Ekris de classis Delta warm en welgemeend aan het slot van zijn bezoek. In de Pastorije in Mijnsheerenland genoot hij samen met de Classicale Vergadering van een heerlijk diner tijdens de slotbijeenkomst. Ook de classis Delta zelf heeft veel geleerd tijdens al die bijeenkomsten, zo vertelde classispredikant ds Corine van Eck.

De avond werd vrolijk geopend met het uitbundig toezingen van een jarige aanwezige onder leiding van Willem Christian Meyboom op het orgel. Dat zette de toon tijdens de gezellige informele vergadering waarbij werd teruggekeken en vooruitgeblikt.

Bezoek aan het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk.

Kees van Ekris bezocht eerder die dag met het Breed Moderamen van de classis het Watersnoodmuseum in Ouwerkerk. Er zijn daar altijd nieuwe indrukwekkende verhalen te horen, maar helaas was de tijd beperkt. In Oostvoorne wachtte een lunch met vertegenwoordigers van de vijf pioniersplekken uit de classis. Die vertegenwoordigers bleken elkaar eigenlijk nooit te hebben ontmoet en dat vraagt om herhaling, zei classispredikant Van Eck. Elke pioniersplek gaf een korte presentatie, waaruit de grote diversiteit van de verschillende pioniersplekken bleek. ,,Dat was heel mooi om te horen en geeft stof om over na te denken. Wat is er nog nodig, waar kunnen wij aansluiten als kerk?’’

Grote verschillen

De pioniersbijeenkomst in Oostvoorne.

’s Middags was er in Oostvoorne een ontmoeting met de werkgemeenschap van de Hoeksche Waard. Na een wat traag begin werd daar uiteindelijk toch een mooi gesprek gevoerd over ‘samenwerking en solidariteit’. Daarmee werd meteen ook duidelijk hoe groot de verschillen in de classis zijn. In Hoek bleek woensdag hoe men soms ploetert om de kerk in stand te houden, in Oostvoorne werd daar wat verbaasd op gereageerd. ,,De kerk in de vorm die wij kennen en kenden, is daar nog springlevend’’, zei ds Van Eck. ,,Wat kun je delen? Er is een groot tekort aan predikanten in delen van Nederland, ook de classis Delta heeft daar last van. Want laat je je beroepen in een klein dorp zonder super en geen school in de buurt voor je kinderen? In Engeland zegt de bisschop gewoon: ga daar of daar maar naar toe. Hier is dat dus heel anders.’’

De studiereis naar Engeland die de elf classispredikanten samen met scriba Kees van Ekris onlangs maakten werd een aantal keer naar voren gebracht  ,,Voorgangers steken  in Engeland veel tijd in  ‘zichzelf voeden met gebed’ en dat zie je terug’’, zei ds Van Eck.

Gebalde vuist

Ruimte voor ontmoeting in Mijnsheerenland.

Het kerkelijk leven verandert echt volgens Van Ekris. De helft van de classes vraagt zich af hoe dat er over 15 jaar uit zal zien. Zelf denkt hij niet dat één idee goed is. Hij heeft van dit bezoek geleerd en denkt dat er een tussenvorm via de classis mogelijk is. Daarbij is een classispredikant met een grote strategische visie nodig, is zijn mening. Als voorbeeld haalde hij het Christusbeeld in Terneuzen aan, waarvan steeds door vandalen een hand werd afgeslagen. De kunstenaar heeft het voor de laatste maal gerepareerd, maar het beeld heeft nu twee gebalde vuisten. ,,De kerk zal nooit op die manier repareren, we moeten toch steeds die hand weer uitstrekken.’’

De vermoeidheid die hij veel zag (altijd maar geven en meer doen) zou ons terug kunnen brengen naar de kern van de kerk. ,,Een eenvoudige gemeenschap van Jezus. Als kerk moeten we terug naar de essenties en soms is er een crisis nodig om ergens in te groeien.’’

Over het diner dat hij met commissaris van de koning Hugo de Jonge had merkte Van Ekris nog op dat deze eigenlijk geïnteresseerd moet zijn in de infrastructuur van gemeenschappen, omdat dat heel belangrijk wordt in de toekomst. Provinciale Staten hebben onlangs een brief geschreven aan een fictieve Nora (momenteel de populairste babynaam). Die brief mag over 50 jaar worden geopend. ,,Misschien is dat een goed idee om dat ook als classis te doen. Leer op die manier de kerk denken aan morgen en een nieuwe generatie. We moeten de nood zien bij anderen, anders lukt het allemaal niet.’’

Flauwe middenpositie

Geanimeerde gesprekken in Mijnsheerenland.

Wat hij ook gezien heeft in de classis is dat de PKN bijna flauw in het midden zit tussen de schaduw van het reformatorische en de Evangelische beweging. Volgens Van Ekris was 2025 het signaal dat het oude ringensysteem eigenlijk niet meer haalbaar is en hij aarzelt om oude verbanden nieuw leven in te blazen. ,,Het kan boeiend zijn om nieuwe vormen te ontwikkelen, maar dat is aan de classis.’’ In de ene streek leeft de ring ook meer dan in de andere en soms wordt de ruggensteun vanuit de classis node gemist wat betreft materialen en sprekers. Vaak ook wordt de coronatijd gezien als grote spelbreker. ,,Stop energie in cohesie met mensen die wat met Christus hebben, maak op jouw plek iets zichtbaar.’’

Dat Van Ekris een verteller pur sang is bleek toen hij het sprookje over de vos aanhaalde. Dat verhaal gaat over inspiratie, maar inspiratie is niet van ons. De kerk heeft soms teveel hoogmoed gehad. Misschien pakt God soms ook iets af wegens hoogmoed. Hij vertelde dat het hem had geholpen om weer nederig te worden. ,,Met het oog op de toekomst besluiten we als kerk dingen nu te doen, te investeren in de gemeenschap. Het loslaten van iets is geen belofte dat je dan en dan iets terug krijgt.’’

Nieuwe visie

Classispredikant Corine van Eck spreekt tijdens de bijeenkomst in Mijnsheerenland.

Van Ekris ziet wel dat de kerk voor grote veranderingen staat. Er moet een nieuwe visie komen, waardoor de Dienstenorganisatie zich laat leiden. Bezuinigingen zijn nodig, maar daar moeten we de tijd voor nemen. Gaandeweg – met nog tien andere bezoeken aan classes te gaan  – zal hij ideeën opdoen, waardoor die nieuwe visie kan ontstaan. Intussen zal hij inventariseren wat er voor soort ‘vensters’ nodig zijn. Een venster naar gebedsleven, oervormen, ziet hij als heel belangrijk, zo heeft hij nu ontdekt. ,,Ik ben daar  ontvankelijk in, het werkt echt door, het is een geestelijk proces.’’

Als cadeautje van de classis ontving ds Van Ekris de classiskaars en een aantal ingelijste mosselschelpen met bladgoud om hem te herinneren aan de eilanden-structuur in de classis Delta. Voor de organisatoren van de driedaagse – Ina in ‘t Veld, Janet Brouwer en Corine van Eck – waren er bloemen en bonbons en voor de voortrekker hierin (Ina) ook het boek van Aarnoud van der Deyl en een mooi blik wafels. Ook de eigen verslaggever van de classis kreeg als vrijwilliger bonbons en bloemen.

Na het zingen van lied 391 (De maan is opgekomen) en gebed door preses Marjo Wisse werd de bijeenkomst besloten.