PG Schouwen aan Zee leidt laatste viering kerkasiel Kampen
door Margreeth Ernens
KAMPEN – Met een afsluitende viering werd zaterdag 21 november 2026 in De Open Hof in Kampen na precies twee jaar de doorlopende kerkdienst beëindigd, waarmee het Oezbeekse gezin Babayants werd beschermd tegen uitzetting. De familie Babayants kan nu eindelijk weer naar buiten, de vrije wereld in. Het kerkasiel is niet langer nodig, want het gezin start een nieuwe procedure om in Nederland te kunnen blijven. Zolang de nieuwe procedure loopt, mag de familie rechtmatig in Nederland blijven.

Ds Jitse Scheffer uit Haamstede overhandigt ds Kasper Jager het Licht waarmee de kerkdienst voor het kerkasiel werd gaande gehouden.
Sinds 21 november 2024 was er 730 dagen lang, dag en nacht, een kerkdienst in de protestantse wijkgemeente Open Hof in Kampen waar het gezin Babayants verbleef. Die kerkdienst werd gaande gehouden door predikanten en voorgangers uit het hele land, die om de beurt een aantal uren een dienst leidden. Ds Jitse Scheffer van de PG Schouwen aan Zee was de laatste die zaterdag 21 november een bijdrage leverde aan deze doorlopende viering. Hij gaf het Licht van Christus door (en terug) aan Kasper Jager, emeritus predikant en initiator van het kerkasiel. Ds Jager sloot af met een ontroerende viering, met daarin verschillende sprekers. Er werd gezongen en gedankt en de familie Babayants gaf het licht aan ieder in de kerk.
Verbondenheid
De PG Schouwen aan Zee ging geregeld met een groep gemeenteleden naar Kampen om een bijdrage aan de viering te leveren. Ds Jitse Scheffer: ,,We zijn eens per kwartaal, dus zes keer, met zo’n 25 gemeenteleden naar Kampen gegaan. We stonden voor dag en dauw op om er op zaterdagen heen te gaan en vulden dan in Kampen steeds vier uren. We ‘vierden in vieren’, dat wil zeggen dat we de vieringen in vier delen opsplitsten, zodat de gemeenteleden ook hun eigen inbreng hadden. ’’

Waar kwamen alle voorgangers vandaan? Ze vulden hun locatie in op een grote kaart.
,,De reden was niet fijn, maar wat groeide er een verbondenheid, het smeedde een band. Het was elke keer een hele organisatie, niet alleen vanwege de afstand maar ook vanwege de vele voorbereidingen daaromheen: er was een vaste kern die meehielp bij de invulling van de diensten, er waren musici, er was iemand die altijd het vervoer regelde, er waren vaste koks die bij thuiskomst na een lange reis een heerlijke maaltijd hadden gekookt. Gelukkig had ik een trouwe kern om mij heen die me hielp voorbereiden. Goud!’’
Vertrek
Zodra er opvang is geregeld vertrekt de familie Babayants uit de Open Hof in Kampen. Het gezin besloot zelf tot deze stap omdat het zich gesteund voelt door een uitspraak van de Raad van State deze zomer. Die bepaalde dat drie gezinnen uit Nigeria en Armenië (met in totaal zeven kinderen) alsnog in Nederland mogen blijven, omdat het belang van toelatingsrestricties niet opwoog tegen het belang van de kinderen die al lang in Nederland verbleven. Daarom moesten de gezinnen een verblijfsvergunning krijgen.
Het gezin Babayants vluchtte met twee kinderen in 2014 vanuit Oezbekistan naar Nederland. In Nederland werden nog twee kinderen geboren. De vier kinderen zijn nu 22, 16, 12 en 5 jaar oud en worden beschouwd als ‘geworteld’ in Nederland.



